Een uitzichtpunt op de blauwe wateren van de Middellandse Zee in Jávea
De woning is gelegen op een perceel met sterke helling die naar het zuidoosten afdaalt naar de baai van Portitxol in Jávea. Een bevoorrecht enclave van grote schoonheid begrensd in het noorden door het eiland Portitxol en in het zuiden door het uitzichtpunt van Punta del Cap Negre.
Het projectvoorstel is gebaseerd op aanpassing aan de geometrie van het perceel en het verhogen van de dagzone inclusief het terras en het zwembad naar hetzelfde bovenste niveau. Op deze manier wordt het zuiden gericht voordeel genomen dat samenvalt met de beste uitzichten op de Middellandse Zee.
De volumetrie van het project reageert op de oriëntatie, geometrie en helling van het perceel. De onregelmatige topografie zorgt ervoor dat wat aanvankelijk een nadeel lijkt, uiteindelijk op doorslaggevende wijze de architectonische morfologie van het project bepaalt.
De woning wordt geconcipieerd als een reeks sinueuze platforms die over elkaar glijden, aangepast aan de steile orografie in een trapsgewijze trappenreeks met de natuurlijke helling van het terrein.
Het beeld van de zuidoostgevel wordt bepaald door horizontaliteit en de sinueuze en vrije vlucht van deze platforms, die tegen het bevoorrechte landschap zijn afgesneden, lijken gewichtloos te zweven.
Op elk van de verdiepingen begrenzen de terrassen ononderbroken de glazen omhulling met het doel de grenzen tussen buiten- en binnenbereiken te vervagen. Op de begane grond verwijdt het platform zich in het centrale gebied, wat resulteert in een groot terras en vernauwt zich aan de uiteinden, aangepast aan de omgevingsomstandigheden. Het terras ontkoppelt zich van de directe omgeving om visueel samen te smelten met de horizon, waarbij de grenzen door een sinueus zwembad worden vervaagd.
Het terras herbergt ook een mediterrane tuin die is ontworpen als een voortzetting van de architectuur van de woning. De cipressen worden gepresenteerd als een architectonisch element en worden zo gerangschikt dat zij de perforaties van de platforms doorkruisen, wat de horizontaliteit van de woning benadrukt.
De structuur die de horizontale elementen ondersteunt wordt opgelost door droogmuurwerk, dat zich verankert en het terrein begrenst, en slanke metalen kolommen, wat een dualiteit in dragende elementen schept die contrasteert met de rotunde horizontaliteit van de platforms.
De bovenverdieping herbergt de inkomhalte en drie slaapkamers met hun corresponderende terras, openend zich op deze manier als een uitzichtpunt naar de zee. Toegang tot de woning gebeurt naast een ruimte met dubbele hoogte die het verticale communicatiekernel bevat. De sculpturale trap van zwart marmer Marquina articuleert de ruimte en krijgt veel zichtbaarheid vanuit veel punten van de woning.
