BHL
Javea, Alicante 2025
Sup. de vivienda 741 m2
Sup. parcela 2030 m2
Architectuur boven de Middellandse Zee
Deze vrijstaande woning ligt boven op een heuvel in Moraira en is volledig op het zuiden georiënteerd, met een open zicht op de Middellandse Zee. Vanuit deze bevoorrechte positie is de woning opgevat als een opeenstapeling van horizontale vlakken die zich boven de leegte uitstrekken, in een voortdurende dialoog met de horizon en het licht.
Het ontwerp vertrekt vanuit het principe om het gebouw aan te passen aan de natuurlijke topografie, waarbij de helling wordt benut om het uitzicht vanuit alle leefruimtes vrij te houden. Het hoofdvolume rust op een stenen sokkel die het gebouw verankert in het terrein, terwijl de bovenliggende niveaus zich zacht naar buiten uitstrekken en overstekken en schaduwen creëren die diepte aan de compositie geven.
Deze strategie van verspringende platforms zorgt voor een natuurlijke overgang tussen de verschillende niveaus van het perceel, beperkt de visuele impact en versterkt de integratie van de architectuur in het landschap.
De grote constructieve overspanningen en uitkragingen benadrukken het gevoel van lichtheid en ruimtelijke continuïteit. De stalen structuur, verborgen tussen vlakken van gewapend beton en afwerkingen van witte mortel, maakt het mogelijk de hoeken vrij te houden en de glazen gevels zonder onderbreking door te trekken. Hierdoor verschijnen de horizontale lijnen puur en strak, zwevend tussen hemel en zee.
De dialoog tussen de materialen volgt een principe van eerlijkheid en gecontroleerd contrast: natuursteen in droog gemetseld verband wordt toegepast in de basis, waardoor de woning met het terrein wordt verbonden en tegelijkertijd thermische massa wordt toegevoegd. Verticale houten lamellen verzachten de compositie en filteren het licht in de overgangszones. De witte vloerplaten zijn glad en doorlopend uitgevoerd en versterken het gevoel van orde en sereniteit.
Het resultaat is een neutraal, warm en tijdloos palet, waarin het veranderende mediterrane licht de oppervlakken en kleurschakeringen gedurende de dag vormgeeft.
Het zwembad is opgevat als een volwaardig architectonisch element en niet enkel als een buitenruimte voor recreatie. Verdeeld over verschillende vlakken en niveaus tekent het zich af in het terrein en verlengt het visueel de lijn van de horizon. Het wateroppervlak werkt als een spiegel die de hemel en de omgeving vermenigvuldigt en reflecties creëert die gedurende de dag en met de seizoenen veranderen. Vanuit het interieur lijkt het zwembad samen te vloeien met de zee, waardoor de continuïteit tussen woning, water en landschap wordt vervolledigd.
Op het hoofdniveau bevinden zich de leefruimtes — woonkamer, eetkamer en keuken — opgevat als één doorlopende ruimte die via grote glazen schuifpuien naar buiten opent. Wanneer deze worden teruggeschoven, verdwijnen ze uit het zicht en lossen de fysieke grenzen op. Op de bovenverdieping bevinden zich de slaapkamers, elk met een eigen terras en direct uitzicht op zee.
De toegang tot de woning is meer besloten en beschermd en vormt een contrast met de volledige openheid naar het zuiden. Zo wordt de ruimtelijke opeenvolging van het intieme naar het oneindige versterkt.
Geometrische precisie, constructieve lichtheid en zuiverheid van materialen bepalen de essentie van het project.
Het resultaat is een woning die niet concurreert met het landschap, maar het omlijst en versterkt: een stille architectuur, zwevend tussen hemel en water, waarin de horizon de absolute as van het dagelijks leven wordt.
