TRD
Benissa, Alicante 2026
Sup. Vivienda 410 m2
Sup. Parcela 1500 m2
Een getrapte woning in het mediterrane landschap
De woning TRD ligt aan de kust van Benissa, Alicante, op een sterk hellend perceel dat wordt omringd door mediterrane vegetatie en uitkijkt over de zee en de Peñón de Ifach.
De topografie vormt het uitgangspunt van het ontwerp. In plaats van één enkel volume op de helling te plaatsen, wordt de woning opgedeeld in verschillende volumes die trapsgewijs de natuurlijke helling van het terrein volgen. De opeenvolgende volumes verschuiven ten opzichte van elkaar en passen zich aan de verschillende niveaus aan. Zo ontstaat een nauwere relatie met het landschap en wordt de visuele impact van de architectuur op de berg beperkt.
De woning is zo opgevat als een opeenvolging van niveaus.
De verschillende volumes springen naar voren en wijken terug langs de helling, waardoor terrassen, patio’s en tussenruimten ontstaan die de route door de woning begeleiden. Dit samenspel van volumes geeft elke verdieping een eigen relatie met de buitenruimte en richt de belangrijkste leefruimten op de horizon.
Op het hoofdniveau opent de architectuur zich volledig naar het landschap. De leefruimten lopen door naar een groot terras en een langgerekt zwembad dat zich in de richting van de zee uitstrekt. Het water introduceert een nieuw horizontaal vlak op de helling en versterkt het karakter van de woning als uitkijkpunt. Vanaf hier treedt de architectuur naar de achtergrond en strekt het uitzicht zich over de vegetatie uit tot aan de Middellandse Zee en het silhouet van de Peñón de Ifach.
De materialisatie draagt bij aan de uitdrukking van de relatie tussen de woning en haar omgeving.
De volumes in zichtbeton, met hun precieze geometrie en abstracte karakter, contrasteren met de muren van natuursteenmetselwerk die de inpassing van de woning in het terrein begeleiden. Deze muren vormen een eigentijdse interpretatie van de traditionele drooggestapelde stenen muren die historisch werden gebruikt om de terrassen van de Marina Alta aan te leggen. Zo wordt een diep in het lokale landschap verankerde manier om het terrein vorm te geven, vertaald naar hedendaagse architectuur.
Beton en steen gaan zo een dialoog aan tussen abstractie en traditie, tussen het gebouwde en het bestaande. De textuur en kleurschakeringen van beide materialen gaan op in de aarde en de vegetatie, terwijl het mediterrane licht hun verschijningsvorm gedurende de dag verandert en de diepte van de volumes en de schaduwen die de architectuur zelf creëert, benadrukt.
